Οι ξηροί καρποί, οι μικροί, πολύτιμοι θησαυροί της φύσης που έθρεψαν έναν ολόκληρο πολιτισμό. Οι Αρχαίοι Έλληνες τα έτρωγαν ως σνακ (τα περίφημα τρωγάλια), σε γεύματα και συμπόσια, προσφέροντας ενέργεια σε αθλητές και στρατιώτες, με δημοφιλείς ποικιλίες τα αμύγδαλα, τα κάστανα, τα καρύδια και τα φιστίκια Αιγίνης, που προσέθεταν υφή και γεύση σε πολλά πιάτα, ακόμα και σε γλυκά με μέλι και φρούτα. Τα έτρωγαν επίσης ως γλυκό,καθώς τα  συνδύάζαν με μέλι (κύρια γλυκαντική ουσία) και ξινόγαλα (οξύγαλα) για πλούσιες γεύσεις. Ήταν επίσης βασικό στοιχείο της γαστρονομίας και της μαγειρικής καθώς τους προσέθεταν σε μαγειρεμένα Πιάτα, χυλούς, ψάρια, πουλερικά και κρέατα. (πηγή; Μελέτη Αρχαίων & Ιστορικών Κειμένων Hellenic Ancient Philosophy).

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και το γεγονός πως οι ξηροί καρποί αποτελούσαν στην Αρχαία Ελλάδα, μέρος τελετουργικού δώρου και προσφοράς στους θεούς! Ήταν απαραίτητα στοιχεία σε γάμους και γιορτές, συνδεδεμένα με τη θεότητα. Θεωρούνταν ευλογημένη τροφή, προσφέροντας ενέργεια και θεωρούμενη «θαυματουργή» για το σώμα. Πιο συγκεκριμένα, τα καρύδια, πετάγονταν στους γάμους ως σύμβολο γονιμότητας και ευγονίας. Τα αποκαλούσαν μάλιστα «βασιλικούς ξηρούς καρπούς» και πίστευαν ότι ο Δίας, ο πατέρας των Ολύμπιων Θεών, όταν κατέβαινε στη Γη, έτρωγε καρύδια για να αποκτήσει περισσότερη δύναμη και σοφία! 

 Ακόμη και οι αρχαίοι Πέρσες  πίστευαν ότι τρώγοντας πέντε αμύγδαλα πριν την οινοποσία, προλάβαιναν την μέθη και τα δεινά αποτελέσματά της. Επίσης πίστευαν ότι τα αμύγδαλα απωθούσαν τις μάγισσες και ότι συνέβαλαν στο να αυξηθεί η ποσότητα γάλακτος στις θηλάζουσες μητέρες. (Πηγή https://panmer.gr/)

Πρόσφατες ανασκαφές στην Παλαιστίνη, καθώς και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, έφεραν στο φως στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν πως η καλλιέργεια και κατανάλωση των ξηρών καρπών ενδεχομένως να έχουν τις ρίζες τους ακόμα και 780.000 χρόνια πριν! Ανάμεσα στα ευρήματα των σχετικών ανασκαφών, βρέθηκαν επτά διαφορετικές ποικιλίες ξηρών καρπών, μαζί με τα λίθινα εργαλεία που βοηθούσαν στην καλλιέργειά τους.